جابر بن عبد الله مىگويد : پيامبر خدا ( ص ) فرمود : « هيچ خانه‌اى نيست كه نام محمّد در آن خانه باشد مگر اينكه خداوند روزى اهل خانه را زياد مىكند ، پس هر گاه نام محمّد بر آنها گذاشتيد ، حق نداريد آنها را بزندى و يا دشنام دهيد . » « و هر كس سه فرزند پسر داشته باشد ، و نام هيچ كدام را احمد يا محمد نگذارد ، براستى كه به من جفا كرده است . » ( 4 ) ابو هريره از پيامبر ( ص ) نقل كرده است : « هر كس نامش نام من است ، نبايد كنيه‌اش كنيهء من باشد ، و هر كس كنيه‌اش كنيهء من است پس نبايد نامش نام من باشد . » ( 5 ) محمّد بن حنفيّه - خدايش بيامرزد - از حضرت على ( ع ) نقل كرده است كه آن بزرگوار فرمود : « به پيامبر ( ص ) عرض كردم : يا رسول الله ! اگر بعد از شما پسرى خدا به من داد ، نامش را نام شما و كنيه‌اش را كنيهء شما بگذارم ؟ فرمود : آرى . » ( 6 ) ابو وهب در حديث مرفوعه ( 7 ) اى از آن حضرت نقل مىكند : « بر فرزندانتان نام انبياء ( ع ) را بگذاريد ، و محبوبترين نامها نزد خدا « عبد الله » و « عبد الرحمن » و راستترين نامها « حارث » و « همام » و زشتترين آنها نام « حرب » و « مرّة » است . » ( 8 ) و نيز فرمود : « هر گاه به نامى مثل : عبد الله و عبد الرحمن ، ناميده شديد ، بندگى كنيد خدا را . » ( 9 ) قتادة بن نعمان انصارى در جنگ احد ، تيرى به چشمش رسيد ، و چشمش روى صورتش افتاد ، و پيامبر خدا ( ص ) آن را به حال اوّل برگرداند ، و از چشم ديگر بهتر و سالمتر بود ، و چشم مانده علّت پيدا مىكرد ، امّا چشم بهبود يافته به وسيلهء پيامبر ( ص ) بيمار نمىشد ، به او مىگفتند : « صاحب دو چشم ، يعنى جاى آن يك چشم ، دو چشم دارد . »